Vorig jaar een prachttocht gemaakt door de noordelijke helft van Nederland. Dit jaar is de zuidelijke helft aan de beurt. De aanloop voelt wel anders, vorig jaar ging het best slecht: achteraf was het depressie en hoge suikers die elkaar in stand hielden. De tocht ging vorig jaar juist heel soepel. Dit jaar zijn de suikers stabiel en het hoofd zeker lichter dan vorig jaar. En ondanks dat ik niet van bijgeloof ben, bekruipt me de gedachte: zou dit betekenen dat de tocht zelf minder gaat?
De voorbereidingen lopen prima, heb de lijstjes van vorig jaar goed bewaard. Gelukkig weer enthouisaste logeeradressen kunnen vinden. Wel iets meer gaten in de route, maar goede (budget) B&B's geboekt, om dit op te vangen.
Vorig jaar 16 etappes in 17 dagen, dit jaar 20 etappes in 21 dagen.
Vorig jaar klopte de paklijst ook, ben niets vergeten. Door de ervaring van vorig jaar kan ik juist wat kritischer zijn, want had onnodig veel mee. Vooral kleding.
De gele flits is er klaar voor: heeft een service beurt gehad en alles zit er weer op en aan.
Nu ik nog: nog wat kilometers in de buurt maken, om wat zitvlees te kweken. Het hoofd wat rustig houden, want ik heb er heel veel zin in en soms kruipt er een 'help waar begin ik aan' tussendoor.
Moedig voorwaarts!