Dinsdag 17 juni
Een laatste dag Maastricht, een rustdag. Geen activiteiten buiten de deur. Een wasje draaien, alvast weer wat dingen inpakken. De route van de tweede helft van de tocht nalopen 1 kleine en 1 grote verandering verwerkt/opgelost in de planning. En ook even goed kijken naar plan b voor als het bloedheet wordt, het lichaam of het hoofd wat tegensputterd.
De balans halverwege de tocht:
Ik heb veel meer vertrouwen in mezelf, m'n planning en vaardigheden.
Lichamelijk gaat het wat minder: beetje last van de rug, 1 pijnlijk plek op het zitvlak wat nu nog te doen is, maar niet slechter moet worden. De suiker gaat goed dankzij m'n discipline en het regelmatig meten, de bijwerking van meds: darmkrampen, erg vervelend, het zuigt, bij een aanval, ineens alle energie uit me. Ik luister goed naar m'n lichaam en blijf zoveel mogelijk weg van grenzen. Zo heb ik de beste kans de reis op een fijne manier te volbrengen.
Ik geniet van de omgeving, van het avontuur, de gastvrijheid en de gezelligheid van de logeeradressen. Ik knijp mezelf regelmatig even, omdat ik het niet gewoon van mezelf mag gaan vinden wat ik allemaal doe. Vorig jaar had de tocht een grotere positieve impact op me, dat dit nu iets minder is, is gek genoeg goed nieuws. Het geeft aan hoe hard ik geknokt heb afgelopen jaar en dat het veel beter met me gaat.
Moedig voorwaarts.